تمرین راه‌رفتنِ منظم با بند

سگ‌ها بند را می‌کشند چون کشیدن جواب می‌دهد: زودتر به هدف می‌رساندشان. تمرین دقیقاً همین منطق را وارونه می‌کند – بندِ شل پیشرفت می‌آورد، بندِ کشیده آن را متوقف می‌کند. اصل ساده است، اما از همهٔ کسانی که با سگ به پیاده‌روی می‌روند ثبات می‌خواهد.

تمرینِ پایه: همین‌که کشش روی بند افتاد، بایست، و تنها وقتی به راه ادامه بده که دوباره شل شود. جای کنارِ خودت را سخاوتمندانه با خوراکی یا تعریف پاداش بده – سگت باید یاد بگیرد که نزدیکی به تو ارزشش را دارد. تغییرِ جهت مکملی خوب است: توجه را نزدِ تو نگه می‌دارد، به‌جای نزدِ چیزِ جذاب بعدی در کنارِ راه.

نخست در محیطی کم‌محرک تمرین کن – در محلهٔ مسکونی یا روی راهی روستایی و آرام – و سختی را تنها وقتی بالا ببر که آنجا مطمئن جواب دهد. واحدهای کوتاه و متمرکزِ حدود پنج دقیقه به‌روشنی بهتر از یک کشمکشِ قدرتِ یک‌ساعته اثر می‌کنند. پس از آن، سگ می‌تواند روی بندِ شل یا در آزادی صرفاً سگ باشد.